مخاطب اين اثر با مطالعه آن به دانش و مهارتي جديد در رواندرمانيدست نمييابد، بلكه آنچه نصيب او ميشود، به جاي آموختن، باختن اغلب آن چيزهايي است كه تاكنون از روان درماني و روانشناسي نصيبش شده است و اين باختن، بزرگترين و گران بهاترين آموزه او از اين ناآموختههاي بينش بخش خواهد بود.
آنگاه، او از اين وصفناپذير در خواهد يافت كه چگونه رواندرماني نكند و از روان درمانيهاي رايج دوري گزيند تا به تالار رمزآلود "رازدرماني شفابخش" نزديك شود.
